Κυριακή, 3 Μαΐου 2015

Γιατί
όταν ακουμπάς το σκοτάδι μου
να ξέρεις ότι οι λέξεις δεν θα σε λυτρώσουν.
Ποιος σου είπε ότι έχεις το δικαίωμα να με διηγηθείς;

Στέκομαι σαν στάχυ σε γυμνό λιβάδι από ρίζες.
Ταΐζω άγριους ανέμους, σκορπιούνται τα σπόρια μου,
σε ταΐζω.

Γιατί 
όταν έρθω στο δικό σου σκοτάδι
δεν θα σε ρωτήσω ποτέ, δεν θέλω να σε διηγηθώ 
σαν μια ιστορία, σαν περιπέτεια νικηφόρα
θέλω να χαθώ ολόκληρη μέσα σου
και ας έχει αδιέξοδο η άβυσσος του νου.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου