Κυριακή, 13 Αυγούστου 2017

Και όταν τελειώσει το καλοκαίρι, έρχεται ενα άλλο και μετά πολλά άλλα καλοκαίρια.
Και έτσι, οι στιγμές μας γεμάτο πάθος, χαρά, έρωτα, λύπη νοσταλγία και στη σιωπή του δειλινού,
γίνονται βότσαλα.
Πολύχρωμα βότσαλα που λαμπιριζουν στο φως του ήλιου μας και στα ασημένια αγγίγματα του φεγγαριου μας

Και έτσι η ζωή μας γίνεται μια σταγόνα στο απέραντο ωκεανό του Σύμπαντος.
Μια τεράστια αγαπη στο Χάος.



Παρασκευή, 4 Αυγούστου 2017

Έχω τοσα να σου πω
Αλλα η φωνή ξεψυχά
Χάνεται η δύναμη της στο λαρύγγι
Κόμπος οι λέξεις για να σου πω
Οτι αγαπη μου και μισος μου
Δεν ειναι παρα η ζωη μου

Κάποτε ενα αγόρι με κοιτούσε
Σαν  πυρωμένο φεγγαρι
Να φεύγω μακρια του
Ούτε εκείνο μπορούσε να
μου πει
Αγαπη μου και μισος μου
Δεν ειναι παρα η ζωη μου.

Αγαπη μου και μισος μου
Η ζωη μου.

©Στ. Θ. 2017

Πέμπτη, 29 Ιουνίου 2017

Νύχτα που έρχεσαι σαν πεταλούδα μαύρη και τα είδωλά μου ακουμπάς
μέσα στο σκοτάδι
Σπας τις σιωπές που κουρνιάζουν τα μυστικά μου...
Ω μαγικό μου πλάσμα,
Απόψε
θα γίνω η ψυχή σου.






Παρασκευή, 26 Μαΐου 2017

Νύχτες...νύχτες .... νύχτες
τις μετρώ ακόμα και με ήλιο σκληρό
Νύχτες που μένουν σε σιωπή
νύχτες με καλό scotch και πάγο
έτσι, να γλυκάνει το σπίρτο της γεύσης του.
Νύχτες με σένα.
Νύχτες χωρίς εσένα, αλλά δίπλα μου
χωμένος στη σκιά στον τοίχο
χορεύεις τα μπλουζ; δεν σε ρώτησα ποτέ.
Νύχτες με Φεγγάρι, νύχτες με μουσική
απο ένα μπαράκι μικρό
γεμάτο κορμιά στριμωγμένα.
Νύχτες που βάδισα ξυπόλητη
στο φιλί σου.
Νύχτες με τσαλακωμένα σεντόνια
με σκισμένα γράμματα.
Νύχτες χωρίς έλεος
....μοναξιάς που φέρνει η πολυκοσμία,
ο συνωστισμός γνωριμιών
άκυρων, άκαιρων, άγευστων.

Νύχτες.....

Πέμπτη, 25 Μαΐου 2017

Ένας συγκλονιστικός έρωτας δεν μπορεί να γίνει ποτέ φιλία.
Νομοτελειακά γίνεται ο Γκρεμός σου.


Πτώση!~


Τετάρτη, 10 Μαΐου 2017

Και αν.....

Είτε με ήλιο, είτε με σελήνη
Είτε με φίλο, είτε με εχθρό
πορεύομαι
σε δρόμους γεμάτο κόσμους
μοναχικούς, πολύβοους, σκονισμένους
νοσταλγικούς ή μελλοντικούς
και με ό,τι αποσκευή....
άδεια ή γεμάτη φλυαρία και αφηγήσεις,
με όποιο κουράγιο ή σπάσιμο της αντοχής
με έρωτα ή πένθος,
....ίσως και με ένα φιλί ενός παιδιού
Αυτοί οι δρόμοι, με οδηγούν στο ίδιον προορισμό,

στη φωλιά της καρδιά μου, σαν πεπρωμένο.

Τετάρτη, 3 Μαΐου 2017