Παρασκευή, 9 Ιανουαρίου 2015



Θα έρθουν χειμώνες και χειμώνες…/
και χτυπά η φλέβα στο λαιμό μου και μεταγγίζω από την καρδιά μου
ό,τι  έχω να γράψω/
η σιωπή είναι παγερή, σαν δράκος με δόντια ακονισμένα
και η φωνή μου…/
δεν βγαίνει από το στόμα, αλλά από τα μάτια/
φθινόπωρα και χειμώνες σου μιλούν…/
πεσμένα φύλλα γυμνών δέντρων οι λέξεις μου/
και να νοιώθω το αίμα να κυλά ζεστά
στην καρωτίδα μου/
και το χάδι του ήλιου….
στην καρωτίδα μου το νοιώθω/
εκεί κοντά, σου λέω κυλά πάντα μια προσευχή για σένα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου