Δεν με λυπάμαι πια...

Επέζησα στα πεδία μαχών των χαμένων ονείρων μου και πέρασα μέσα από τις φλόγες  των  ματαιώσεων μου.

Δεν με λυπάμαι πια. 

Γιατί ούτε καν
για  κάτι ηρωικό,
κατάφερα να προχωρήσω. 

... απλώς επέζησα. 

Ίσως, αυτό να  ήταν ό,τι πιο θριαμβευτικό έχω καταφέρει.

Ίσως, γιατί σημασία έχουν οι ήττες, για να  αρκεί έτσι να πεις την ιστορία τους. 

Η ζωή  σε  θριαμβεύει τότε. 
Όταν έχεις ματαιωθεί  και συνεχίζεις. 

© Στ. Θ.