[Από τις Σημειώσεις σκέψεων: σημείο 1ο]

Η ευγένεια της σκέψης ξεκινά από το πρώτο άγγιγμα της μάνας μας.  Έτσι ξεκινά η αρετή. Η πρώτη επαφή μας μαζί της. 

Όμως, σε έναν κόσμο που το φινίρισμα  έχει περισσότερο άγγιγμα από το ίδιο του το πνεύμα, 

η ευγένεια πεθαίνει. 

Δεν είμαστε καν ευγενικοί με τον εαυτό μας. Μα τόσο πεινασμένοι, μα τόσο βιαστικοί να χωρέσουμε σε έναν κόσμο γεμάτο αντιφάσεις και επίδειξη.  Δεν υπάρχει χρόνος, χώρος, παύση στην φλυαρία.

Φουσκωμένοι μεγαλείο  στις  αδέξιες πράξεις μας, στις άδειες λέξεις μας που  ξεστομίζονται και αδειάζονται στον αβαθή  βόθρο της πεζότητας.

Πώς να φέρουμε την ευγένεια στο άγγιγμά μας άραγε;  

Πώς; .

[Από τις Σημειώσεις σκέψεων: σημείο 1ο]  

Στ. Θεοδοσίου 

©Στ. Θ.